Bitwa pod Czataldżą (bułg. Битка при Чаталджа; tur. Birinci Çatalca Muharebesi) – bitwa w czasie I wojny bałkańskiej, stoczona w dniach 17–18 listopada 1912 roku pomiędzy wojskiem osmańskim a bułgarskim.
Przygotowania do bitwy Połączone siły I i III armii bułgarskiej, dowodzone przez gen. Radko Dimitrijewa, po sukcesach w bitwach pod Kirkilise i pod Lüleburgazem dążyły do przełamania ostatniej linii obrony wojska osmańskiego na drodze do Konstantynopolu – fortyfikacji w rejonie Czataldży. Położone między Morzem Marmara a Morzem Czarnym fortyfikacje były osłonięte przez dwa jeziora Terkos i Büyük Çekmece. Umocnienia, znajdujące się na wzgórzach, dominujące nad równiną, skąd mogło rozpocząć się natarcie, zostały w 1912 pokryte stanowiskami karabinów maszynowych i lekkiej artylerii. Liczebność jednostek osmańskich wokół Czataldży sięgała 190 tysięcy żołnierzy, przy czym miejsce niedoświadczonych rekrutów w początkach listopada zajęli żołnierze frontowi, którzy mieli już za sobą walki na froncie bułgarskimIgor Despot, The Balkan Wars in the Eyes of the Warring Parties: Perceptions and Interpretations, iUniverse 2012, s.89.. Dodatkowe wsparcie dla jednostek lądowych zapewniały monitory osmańskiej marynarki.