mały|Grób Henryka Meisela na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Henryk Meisel (ur. 3 marca 1894 w Przemyślu, zm. 14 sierpnia 1981 w Warszawie) – mikrobiolog, profesor Akademii Medycznej w Warszawie.
Życiorys Urodził się 3 marca 1894 jako syn Maurycego. Pochodził z zasymilowanej rodziny żydowskiej zamieszkałej w Przemyślu. Studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim. Był także w latach 20. uczniem profesorów: Rudolfa Weigla i Napoleona Gąsiorowskiego. Wraz z żoną Rachelle-Paulą z Rossbergenów (1897–1976), studiował budowę antygenową laseczki zgorzeli gazowej, epizootyczne zakażenia w laboratoryjnej wszy, Klebsiella rhinoscleromatis i obecnie rzadką chorobę – twardziel.
Od 1922 do 1939 r. pracował w Państwowym Zakładzie Higieny (PZH) we Lwowie kierowanym przez prof. Napoleona Gąsiorowskiego, najpierw jako asystent naukowy, później adiunkt.
W czasie okupacji niemieckiej Lwowa, od lipca 1941, dzięki wstawiennictwu prof. Rudolfa Weigla pracował wraz z żoną w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami, gdzie byli codziennie doprowadzani z lwowskiego getta, pod eskortą. W styczniu 1943 zostali oboje deportowani do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie pracowali nad produkcją szczepionki przeciw tyfusowi plamistemu.