Zasięg występowania i podgatunki Wyróżnia się następujące podgatunki: E. h. suttoni A.R. Phillips, 1966 – wschodni Meksyk E. h. caribbaea A.R. Phillips, 1966 – południowo-centralny Meksyk E. h. hirundinacea Bonaparte, 1838 – południowo-wschodni Meksyk do wschodniej Nikaragui E. h. gnatho (Cabanis, 1861) – północno-zachodnia Nikaragua do zachodniej Panamy
Behawior Organka żółtogardła żywi się owocami. Żyją w parach, lecz nie są terytorialne. Przeważnie cicha, niekiedy zarówno samce, jak i samice odzywają się wolnym, dzwoniącym cheyyu lub chu.
Lęgi thumb|240px|Samica Dane dotyczą 69 gniazd zbadanych w latach 1987–1990 w Monteverde (Kostaryka).
Okres lęgowy w Kostaryce trwa od kwietnia do lipca. Gniazdo mieści się w zagłębieniu (w przypadku badanych osobników były to zagłębienia w przydrożnych skarpach). Znajduje się na wysokości 1–3,5 m nad ziemią. Jedno gniazdo odnaleziono w pniu drzewa na skraju lasu. Budulec stanowią liście, korzenie i włókna roślinne. Gniazdo o kulistym kształcie ma średnicę około 8–9 cm. Okrągłe boczne wejście ma średnicę około 35–40 mm, znajduje się ok. 2–3 cm nad spodem gniazda. Zamaskowane jest ono mchem. Budują je oba ptaki z pary, choć prawdopodobnie to samiec szuka miejsca.