Ożarowska huta rozwijała się bardzo prężnie, rosło zatrudnienie od 5 hutników, kowala, murarza i kilkunastu pracowników pomocniczych do kilkudziesięciu pracowników. W 1908 Kamiński dla pozyskania robotników zbudował dom mieszkalny dla 50 osób. Niedługo potem świetlicę, sklep fabryczny oraz salę biblioteczną. Działalność socjalna, wspierana przez żonę Paulinę była częścią aktywności społecznych i charytatywnych Kamińskiego. Wraz z rozwojem produkcji inwestował również w nowe maszyny i urządzenia. I wojna światowa wstrzymała rozwój zakładu.
Po pierwszej wojnie światowej Kamiński dalej rozwijał zakład, wprowadził generatory gazowe, nowe wanny piecowe i maszyny szlifierskie. Huta Szkła rozszerzyła także swój portfel wyrobów o butelki wielobarwne. Kamiński zbudował kolejne dwa domy dla 90 żonatych pracowników huty przy ul. Poznańskiej 77. W tym czasie właściciel huty dotował: w 30% budowę szkoły podstawowej w Ożarowie Mazowieckim, Ochotniczą Straż Pożarną, klub sportowy oraz powstającą w Ożarowie parafię. W latach 30. Huta Szkła zatrudniała 500 wykwalifikowanych pracowników a wielkość produkcji opakowań szklanych wynosiła 480 ton miesięcznie.