Należała do Wileńskiego Towarzystwa Artystów PlastykówWileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków 1920-1930, s. 10. Uczestniczyła w jego wystawach, prezentując swoje prace w Wilnie, Warszawie oraz na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. W 1924 zamieszkała wraz z mężem w Warszawie. Na czas II wojny światowej powróciła do Wilna. W stolicy pozostawiła wiele prac, które spłonęły podczas powstania w 1944. W następnym roku przeniosła się do Polski Ludowej. Zmarła jako mieszkanka Koszalina.

Twórczość Malowała głównie kameralne portrety, w których nawiązywała do tradycji portretu renesansowego. Stylizacja uwidoczniała się nie tylko w odniesieniu do formy i koloru, ale także w manierze przedstawiania stroju, a przede wszystkim dekoracyjnym upraszczaniu przedmiotów i pejzażu.

Uwaga

Przypisy

Bibliografia Maria Zientara, Artystki polskie i ich sztuka w latach 1900–1939 – Przedstawicielki realizmu (cz. IV), Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, „Krzysztofory”, nr 29 Maria Zientara, Artystki polskie i ich sztuka w latach 1939–2010 – Artystki w latach II