Współtworzył Dolnośląską Fundację Rozwoju Regionalnego, przewodniczył Państwowej Radzie Ochrony Środowiska, Konferencji Rektorów Publicznych Szkół Zawodowych, radzie naukowej Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska Polskiej Akademii Nauk (przez pięć kadencji), kierował Karkonoskim Towarzystwem Naukowym, był członkiem prezydium Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich oraz członkiem Komitetu Inżynierii Środowiska PAN.
Był pierwszym rektorem Kolegium Karkonoskiego w latach 1998–2007, a później po jej przekształceniu w Karkonoską Państwową Szkołę Wyższą w Jeleniej Górze do 2016 zajmował stanowisko jej prorektora. Został też profesorem zwyczajnym w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego w Kaliszu.
W 2006 kandydował do sejmiku dolnośląskiego z ramienia Lewicy i Demokratów. Mandat radnego uzyskał w 2010, zastępując Elżbietę Zakrzewską. W 2010 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Platformy Obywatelskiej.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.