W styczniu 1943 nawiązał kontakt z Komitetem Dzielnicowym PPR w Pruszkowie, zorganizował i został sekretarzem komórki PPR w Brwinowie, a potem Komitetu Miejskiego PPR w tym mieście. Członek Komitetu Dzielnicowego PPR w Pruszkowie, w którym reprezentował KM PPR w Brwinowie. W marcu 1944 utworzył konspiracyjną Miejską Radę Narodową w Brwinowie i został jej przewodniczącym. Był także członkiem redakcji podziemnego pisma PPR „Głos Ludowy” wydawanego w Brwinowie na przełomie 1944 i 1945. W jego mieszkaniu znajdowała się powielarnia.
Po wyzwoleniu Brwinowa spod okupacji niemieckiej w styczniu 1945 został sekretarzem Komitetu Gminnego PPR. Od czerwca tego roku pracował w Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej przy Warszawskim Komitecie Wojewódzkim PPR. Od grudnia 1947 II sekretarz Komitetu Powiatowego PPR w Grodzisku Mazowieckim. 1948–1949 referent personalny i socjalny w Rzemieślniczej Spółdzielni Budowlanej w Brwinowie, 1949–1950 kierownik referatu personalnego w Zarządzie Głównym Związku Zawodowego Pracowników Instytucji Społecznych. W latach 50. pracował kolejno w Państwowym Przedsiębiorstwie Fotogrametrii i Kartografii, Warszawskiej Fabryce Motocykli i Piastowskich Zakładach Akumulatorów (do przejścia na emeryturę w 1958).