Morfologia W przeciwieństwie do wielu innych garncarzowatych, w upierzeniu całkowicie brak barwy rudej. Upierzenie osobników dorosłych w większości szare, posiadają one czarne skrzydła, ogon i czapeczkę. Ogon stopniowany, sterówki sztywne. Dwie środkowe sterówki spiczaste. Długość zewnętrznych sterówek wynosi około 60% długości sterówek wewnętrznych. Dziób krótki, nieznacznie zagięty.
Nogi i stopy różowe. Tęczówki jasnoszare. Górna szczęka ciemna, dolna różowawa. Pazury różowobrązowe.
Wymiary Wymiary zostały podane w milimetrach.
Skrzydło Ogon Skok Dziób Masa ciała (g) Holotyp (samiec) 65,1 56 11,2 17,3 15 Paratyp (samica) uszkodzone 52,3 11,6 17,2 — Osobnik młodociany 61,1 56,1 11,3 17,3 14
Zasięg występowania Całkowity zasięg występowania szacowany jest na 12 500 – 46 500 km². Obejmuje południowo-wschodnią część stanu Bahia oraz północno-wschodni Minas Gerais (Brazylia). Środowisko życia stanowią lasy kakaowców i innych roślin typu cabruca. Spotykany do wysokości 550 m n.p.m.