U niektórych kultywarów pszenicy porażeniu ulegają tylko kłosy, brak natomiast objawów na liściach.
Epidemiologia Głównym źródłem infekcji są porażone ziarniaki. Bakteria może w nich przetrwać 63 miesiące. Może zimować także na polu w resztkach po zbiorze pszenicy, na wieloletnich roślinach żywicielskich, a także jako epifit na roślinach nie będących jej żywicielami.
Na polach uprawnych bakteria występuje rzadko, częściej na poletkach hodowlanych. Rozprzestrzeniana jest przez wiatr podczas deszczu, drobinki mgły lub bezpośredni kontakt roślin. Mogą ją przenosić także mszyce. Do rośliny bakteria wnika przez szparki, następnie rozmnaża się w przestrzeniach międzykomórkowych rośliny. Okres inkubacji wynosi 10–14 dni. Stopień nasilenia choroby zależy od pogody. Chorobie sprzyja utrzymująca się przez jakiś czas temperatura powyżej 25 oC i duża wilgotność (częste deszcze).
Ochrona Nie istnieje skuteczna metoda odkażania ziarna zbóż z tej bakterii, dlatego podstawową metodą ochrony jest uprawa odpornych odmian.
Przypisy
Kategoria:Bakteryjne choroby roślin