W dwudziestoleciu międzywojennym we wsi działały towarzystwa Proswita, Sokił, Silśkyj Hospodar, Ridna Szkoła, Sojuz Ukrajinok i spółdzielnia. 19 września 1930 roku w ramach tzw. drugiego wystąpienia UWO podpalono dworzec w Chodaczkowie MałymLucyna Kulińska, Działalność terrorystyczna i sabotażowa nacjonalistycznych organizacji ukraińskich w Polsce w latach 1922-1939, Kraków 2009, , s. 615. Podczas pacyfikacji Małopolski Wschodniej wojsko polskie zniszczyło mienie ukraińskich stowarzyszeń, na wieś nałożono kontrybucję w wysokości 700 złotych oraz kilku wozów zboża i furażu.
W 1932 roku we wsi była czteroklasowa szkoła, dwa zakłady tłuszczowe i młyn.
Przed 1939 koło wsi istniała osada Jagiellonów, gdzie w 1938 poświęcono kościół św. Stanisława Biskupa.
21 sierpnia 1941 roku 184 mieszkańców Chodaczkowa Małego poparło Akt odnowienia Państwa Ukraińskiego przez OUN-B. Podczas II wojny światowej w szeregach Armii Czerwonej zginęło lub zaginęło 109 mieszkańców wsi.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca we wsi Polka Paulina Czajka oraz ukraińskie rodziny Bałyków (Josyp i Franciszka oraz ich córka Chełena) i Wertepnych (Wiktor i Lucyja z d.