Jest członkiem Polskiej Akademii Nauk; Wydziały PAN; Wydział IV Nauk Technicznych; Komitet Mechaniki a także członkiem Komitetów Naukowych: Sympozjonu Podstaw Konstrukcji Maszyn, Konferencji „Metody i środki projektowania wspomaganego komputerowo”, Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Computer Aided Engineering”, Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Stability of Structures”, członek Sekcji T7C KBN w latach 1998–2001.
Promotor prac doktorskich oraz recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych oraz w postępowaniach o nadanie tytułu naukowego profesora.
Osiągnięcia naukowe i organizacyjne Główne oryginalne osiągnięcia naukowe Lecha Tomskiego dotyczą drgań i stateczności układów smukłych. W zakresie badań siłowników hydraulicznych opracował modele fizyczne, a na ich podstawie modele matematyczne uwzględniające rzeczywiste cechy takich układów. Badania te dotyczyły drgań podłużnych oraz drgań poprzecznych i stateczności, a także nośności sprężystej. Wyniki obliczeń numerycznych weryfikowane były badaniami eksperymentalnymi, własnymi i innych autorów. Szczególnym osiągnięciem jego działalności naukowej jest odkrycie nowych obciążeń układów smukłych: obciążenia uogólnionego z siłą skierowaną do bieguna i obciążenia siłą śledzącą skierowaną do bieguna. Te nowe przypadki obciążeń nazwał obciążeniem swoistym.