Najważniejszą z nich było założenie dodatkowych baterii słonecznych po obu stronach jednej z płaszczyzn. Dokonali tego w czasie dwóch spacerów. Oprócz Kosmosa 1443 rozładowali jeszcze dwa Progressy i 23 listopada powrócili w swoim statku na Ziemię (wymiana statku nie była konieczna, bowiem Sojuz-T miał znacznie dłuższy „okres służby” niż Sojuz). 9 lutego 1984 Sojuz T-10 dostarcza na pokład Saluta 7 trzecią podstawową załogę w składzie Leonid Kizim, Władimir Sołowjow i lekarz Oleg Atkow. Pracowali do 2 października 1984 roku, spędzając w kosmosie bez mała 237 dni. W trakcie rekordowej misji przyjęli cztery statki towarowe oraz dwie załogi odwiedzające. Najważniejsze osiągnięcia trzeciej załogi to prace wykonane w otwartej przestrzeni kosmicznej. Wymienili nieszczelny węzeł w układzie paliwowym oraz założyli dodatkowe baterie słoneczne. 7 marca 1985 zanikł kontakt radiowy z Salutem i ZSRR utracił kontrolę nad stacją. W związku z tym 6 czerwca 1985 wysłano do niej statek kosmiczny Sojuz T-13. Na jego pokładzie znajdowali się kosmonauci Władimir Dżanibekow i Wiktor Sawinych. Kapsułę statku Sojuz T-13 zmodyfikowano, dodając systemy sterowania do przeprowadzania manewrów w małej odległości. Próba ratowania stacji okazała się jednym z najefektowniejszych wyczynów w historii napraw na orbicie.