U schyłku wojny 7 lutego 1945 został wywiadowcą w Wydziale Kontrwywiadu w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP) w Krakowie. Od 1 maja 1945 był starszym referentem w Wydziale Personalnym WUBP w Krakowie, a od 10 czerwca 1945 zastępcą kierownika Sekcji Informacji WUBP w Krakowie. Od 1 grudnia 1945 do 1 lutego 1947 był p.o. zastępcą naczelnika Wydziału Więziennictwa i Obozów WUBP w Krakowie, po czym został zwolniony na własną prośbę. 10 sierpnia 1946 otrzymał naganę za znęcanie się nad jeńcami wojennymi podczas przesłuchiwań Komisji Kwalifikacyjno-Kontrolnej w COP w Jaworznie oraz przywłaszczanie ich rzeczy (po informacji z 25 czerwca 1946 do WUBP w Krakowie). Od 27 stycznia 1947 do 1 lutego 1947 w stopniu chorążego był w dyspozycji dyrektora w Warszawskim Biurze Personalnym Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.
Następnie pracował na różnych stanowiskach w gospodarce państwowej w Krakowie i Sanoczku, od 1956 na rencie dla zasłużonych. Od 1958 ponownie mieszkał w Krakowie. Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Partyzanckim. Zmarł 14 stycznia 1971 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Przypisy