Droga prowadzi głównie wśród lasów świerkowych i świerkowo – bukowych, które w górnej partii pod koniec XX wieku zniszczyła klęska ekologiczna a Droga Izabeli zyskała na atrakcyjności, ponieważ odsłoniły się przepiękne widoki na Czarną Górę, Śnieżnik i dalsze szczyty Masywu Śnieżnika. Droga Izabeli w przeszłości znajdowała się w obrębie posiadłości księżniczki Marianny Orańskiej (małżonki księcia pruskiego Fryderyka Henryka Albrechta Hohenzollerna), które obejmowały sporą część Masywu Śnieżnika. W tym czasie na dużą skalę rozbudowywano Międzygórze i w związku z tym projektowano drogi na potrzeby rozwijającej się turystyki. Drogę Izabeli podobnie jak pozostałe leśne dukty w Masywnie Śnieżnika wybudowano w XIX wieku na polecenie księżnej Marianny Orańskiej. Trakt ten stanowił popularne wówczas połączenie Międzygórza z Przełęczą Puchaczówka a następnie ze Stroniem Śląskim i Lądkiem-Zdrój.
Odcinek drogi od Przełęczy Puchaczówka do drogi odchodzącej do przekaźnika telewizyjnego na Czarnej Górze jest pokryty asfaltem, pozostały odcinek drogi jest gruntowy.
Przypisy