Wstrząsy te spowodowały duże zniszczenia materialne i pociągnęły za sobą kilka ofiar.
Przebieg wstrząsu Do trzęsienia ziemi doszło 1 stycznia 1837 roku. Jego magnitudę oszacowano na 6,75. Epicentrum wstrząsów znajdowało się w Górnej Galilei, na północ od miasta Safed. Pierwszy wstrząs był najsilniejszy. Nastąpił około godz. 16.00 po południu czasu lokalnego. Po około pięciu minutach nastąpił drugi, słabszy wstrząs. Trzęsienie ziemi spowodowało duże zniszczenia w Galilei, dotykając najmocniej miasta Safed i Tyberiada. Szczególnie katastrofalne skutki miało ono dla społeczności żydowskiej Safedu. Niemal całkowicie zniszczona została północna żydowska część miasta. Tamtejsze domy były wybudowane kaskadowo na zboczach góry, i gdy przyszły wstrząsy, zaczęły się zsuwać jeden na drugi w dół zbocza. W ten sposób, pod gruzami domów zostało pogrzebanych wielu ludzi. Południowa muzułmańska część Safedu poniosła znacznie mniejsze straty. Ocaleni przez sześć lub siedem dni po trzęsieniu wygrzebywali żywych rannych z gruzowiska. Jednak ranni umierali bez pomocy, ponieważ tymczasowy szpital uruchomiono dopiero 19 stycznia. Od tego momentu w Safedzie pojawił się lekarz, i rozpoczęto rozdawać leki i bandaże. W Safedzie zginęło około 1800 osób (połowa żydowskiej populacji miasta).