Starzec cienisty (Senecio umbrosus Waldst. & Kit.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Występuje w Europie Środkowej na obszarze od Austrii na zachodzie, Polski na północy, Ukrainy na wschodzie i Bułgarii na południu. W Polsce znany z jednego stanowiska w Tatrach Zachodnich (Szeroki Żleb).
Morfologia Łodyga Gruba, prosto wzniesiona, do 150 cm wysokości, z żeberkami, pajęczynowato owłosiona lub omszona, czasem brunatnoczerwona. Pod ziemią grube, skośnie lub pionowo rosnące kłącze. Liście Dolne liście łodygowe do 40 cm długości, eliptyczne lub jajowate, z oskrzydlonym ogonkiem. Liście ku górze coraz mniejsze i z coraz krótszymi ogonkami, te najwyższe siedzące i obejmujące łodygę sercowatą lub zaokrągloną nasadą. Wszystkie są ząbkowane i na dolnej stronie rzadko, kędzierzawo owłosione, czasami nagie. Kwiaty Cytrynowożółte, zebrane w koszyczki o średnicy ok. 2,5 cm, te z kolei zebrane w podbaldach. W koszyczku jest przeważnie 8 kwiatów języczkowatych. Listków okrywy 8–13. Owoce Żeberkowane, nagie niełupki do 3 mm długości, z białym puchem kielichowym do 10 mm długości.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września. Uprawiana w ogrodzie Tatrzańskiej Stacji Terenowej PAN w Zakopanem zakwita dopiero w trzecim roku.