Po rewolucji lutowej 1917 wstąpił ochotniczo do 12 pp rosyjskiej armii w celu prowadzenia agitacji komunistycznej. VI 1917 wysłany na front w okolice Rygi i przeniesiony do 435 Jamborskiego Pułku Piechoty, w którym zorganizował bolszewicki komitet żołnierski. Otrzymał z Piotrogrodu drukarnię i zaczął wydawać pismo "Okopnaja Prawda", a potem "Okopnyj Nabat". Podczas rewolucji październikowej wybrany delegatem kompanii i członkiem Rady Delegatów Żołnierskich (RDŻ). Wstąpił do Czerwonej Gwardii i potem do Armii Czerwonej, walczył w wojnie domowej na Ukrainie i Kaukazie, IV 1918 zdemobilizowany, został robotnikiem kolejowym w Debalcewe w Donbasie. Jeden z głównych organizatorów strajku kolejowego w Debalcewe w 1918, w 1919 został zastępcą komendanta milicji i współpracownikiem Czeki, później był sanitariuszem i organizatorem komórki RKP(b) w pociągu sanitarnym. W latach 1921–1922 prelegent w Samarskim Zarządzie Oświatowo-Politycznym. IX 1922 wrócił do Polski i zamieszkał w Zawierciu, gdzie wstąpił do KPRP. Formierz w Hucie Hulczyńskiego w Zawierciu, w 1924 zredukowany z pracy, przeniósł się do Myszkowa, gdzie założył komórkę KPP. Od 1927 pracownik wytwórni papieru i celulozy, 21 IV 1928 aresztowany i uwięziony na 8 tygodni w Mysłowicach za działalność komunistyczną.