Ponieważ środki te były ograniczone, postanowiono skoncentrować zakupy na malarstwie niemieckim. Początki kolekcji były skromne. Do 1882 roku znalazły się w niej tylko cztery główne dzieła niemieckiego romantyzmu: Dwaj mężczyźni kontemplujący księżyc i Dolmen jesienią Caspara Davida Friedricha oraz Orszak weselny wiosną i Przejazd przez Łabę przy zamku Střekov Adriana Ludwiga Richtera.
W latach 80. pojawiły się w kolekcji niektóre dzieła mieszczańskiego malarstwa rodzajowego, jak Pożegnanie dojarki Franza von Defreggera, czy Za kurtyną Ludwiga Knausa. Dzieła wysokiej rangi znalazły się w galerii dopiero po objęciu funkcji jej dyrektora przez Karla Woermanna; były to między innymi: Rynek w Weronie i Kazanie w starym kościele klasztornym w Berlinie Adolpha Menzela, tryptyk Święta noc i Bawarski dobosz Fritza von Uhde, Autoportret i Strażnik doliny Hansa Thomasa oraz Pan i Syrinx i Wojna Arnolda Böcklina.
Po międzynarodowej wystawie sztuki w 1897 roku w Dreźnie zakupiono dla galerii obrazy artystów zagranicznych, jak Wieczorna modlitwa , czy Fryszer Constantina Meuniera.