thumb|Dziwożona, drzeworyt sztorcowy. Autor: Jan Styfi według: Henryka Pillatiego, opublikowano w Tygodnik Illustrowanym w 1864 roku
Dziwożona (także boginka, mamuna) – demon żeński z wierzeń dawnych SłowianJulian Krzyżanowski (red.): Słownik folkloru polskiego, 1965..
Etymologia i regionalizmy Wyraz „dziwożona” (dzika żona/kobieta) jest w języku polskim pożyczką z języka słowackiego: „diva lena”/ „divá žena” oznaczała „dziką kobietę”, a polski odpowiednik spopularyzowany został przez wydaną w 1855 powieść „Dziwożona” autorstwa Zygmunta Kaczkowskiego.
W języku czeskim wyraz ten występuje jako diva żena, u Hucułów istniała dykaja żena, u Łużyczan wódna żona. Z kolei na terenach Rusi Czerwonej do opisu dziwożon pasuje wyraz bohynie („boginie”).
W źródłach dziwożona jest często wymiennie stosowana z mamuną i — przede wszystkim – z boginką. Wyraz „dziwożona” szczególnie stosowany był u górali tatrzańskich, z kolei wyraz diva lena, ale też runa (nawiązanie do mamuna) był w użytku u górali słowackich.