Cykl życiowy thumb|200px|left|Gonozooid Doliolum denticulatum Doliolidy mają najbardziej skomplikowany cykl życiowy spośród wszystkich osłonic. Osobnicze gonozooidy, posiadające oba rodzaje gonad i osiem pierścieni mięśniowych, rozmnażają się płciowo. Z zapłodnionych jaj powstają typowe dla osłonic kijankopodobne larwy, które tracą ogon i przechodzą metamorfozę, stając się oozooidami. Oozooidy nie posiadają gonad, mają natomiast dziewięć pierścieni mięśniowych oraz dwa wyrostki – położony wentralnie niewielki stolon i położony dorsalnie wydatny cadophor. Oozooidy są stadium rozmnażającym się bezpłciowo. Na stolonie zaczynają pączkować niewielkie, kilkukomórkowe zalążki kolonijnych zooidów. Pączki te, choć niezdolne do samodzielnego ruchu, są przenoszone przez wyspecjalizowane zespoły ameboidalnych komórek, zwane phorocytami, w kierunku, a następnie wzdłuż cadophoru. Droga, po której przesuwają się niedojrzałe pączki, jest ściśle wyznaczona i przebiega spiralnie po lewej stronie oozooidu. Na cadophorze pączkujące zooidy rozmieszczane są w trzech rzędach. Lateralnie położone pączki rozwijają się w gastrozooidy – odpowiedzialne za odżywianie kolonii, filtrujące zooidy – natomiast pączki położone dorsalnie rozwijają się w przypominające oozooid phorozooidy – odpowiedzialne za późniejsze odżywianie i dyspersję gonozooidów.