Po śmierci metropolity Panareta w 1883 przez 3 lata był locum tenens metropolii płowdiwskiej.
Od 1886 do 1891 na polecenie egzarchy bułgarskiego Józefa zarządzał tymczasowo północną częścią eparchii ochrydzkiej. W latach 1891–1893 był locum tenens nowo utworzonej metropolii starozagorskiej.
W 1897 został wybrany i wyświęcony na metropolitę sliweńskiego, który to urząd sprawował do śmierci w 1919. Działał na rzecz rozwoju działalności dobroczynnej Cerkwi. Przekonany słowianofil, kierował młodych mężczyzn z eparchii na naukę do Rosji. Otrzymał szereg państwowych odznaczeń bułgarskich i rosyjskich.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Metropolia płowdiwska Kategoria:Metropolici sliweńscy Kategoria:Zakonnicy klasztoru Chilandar Kategoria:Ludzie urodzeni w Gabrowie