Początkowo biskup Doroteusz działał na rzecz miejscowej społeczności prawosławnej, m.in. broniąc jej przed fałszywymi oskarżeniami miejscowego tureckiego sędziego. Następnie jednak zmienił swoją postawę. Wsparł greckiego metropolitę tyrnowskiego Neofita w sporze z miejscowymi wiernymi bułgarskimi, we Wracy wydał w ręce władz tureckich dwóch bułgarskich buntowników, nie zwracał pożyczonych sum pieniędzy. Mimo to w 1857 konflikt między nim a bułgarską społecznością Wracy wydawał się być zażegnany; w wymienionym roku przedstawiciele wraczańskich Bułgarów w liście do centralnych władz tureckich z prośbą o nadanie autonomii eparchiom na ziemiach bułgarskich pozytywnie oceniali działalność biskupa Doroteusza. Jednak już rok później wraczańscy wierni bezskutecznie starali się przekonać metropolitę tyrnowskiego Grzegorza do usunięcia Doroteusza, a następnie zwrócili się z analogiczną prośbą do patriarchy Konstantynopola.