Za podium zasiadają zakonnicy z różnych zakonów, wśród których po habitach można rozpoznać dominikanów, franciszkanów i kartuzów. Ich twarze wyrażają skrajne reakcje wobec rozgrywającego się przed nimi synergicznego spektaklu religijności, okrucieństwa, skruchy i strachu. Można zauważyć teologiczną refleksję, administracyjną obojętność czy ekstazę. Niektóre twarze przypominają maski, a inne czaszki. Oskarżeni są ubrani w pokutny strój sambenito, a na głowach noszą hańbiące, wysokie stożkowate czapki coroza ozdobione płomieniami symbolizującymi czekającą ich śmierć przez spalenie na stosie. Ich postawa wskazuje na bezradność i uległość, a ciała uginają się w strachu słuchając wyroku. Widoczna jest izolacja i samotność postaci siedzącej na podwyższeniu oraz uczucie niesprawiedliwości i ciemiężenia.