Dopiero jego uczeń, Alfred Rahlfs osiągnął we współpracy z licznymi znanymi naukowcami z Getyngi (m.in. Rudolfem Smendem), że państwo pruskie zapewniło środki niezbędne do realizacji projektu na taką skalę. W 1908 roku założono Göttinger Septuaginta-Unternehmen jako instytut Königliche Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen (Akademia Nauk w Getyndze).
Alfred Rahlfs kierował instytutem do swojej śmierci w 1935 roku i zdążył przygotować podwaliny pod pracę nad krytyczną edycją Septuaginty. Zostały zebrane i ponumerowane fotografie dostępnych rękopisów (oznakowane sygnaturą Rahlfsa), porównano różne odczyty rękopisów i przedstawiono synoptycznie. Zatrudniono licznych pracowników, którzy mieli pomóc doprowadzić to nieukończone do dzisiaj przedsięwzięcie do końca.
Jeszcze pod kierownictwem Alfreda Rahlfsa udało się Göttinger Septuaginta-Unternehmen opublikować pierwsze tomy opracowanego naukowo wydania (Psalmi cum Odis, Ruth, Genesis). Kiedy stało się jasne, że prace nad opracowaniem całej Septuaginty potrwają jeszcze wiele lat, Rahlfs wydał także w 1935 roku Septuagintę bazującą na najważniejszych rękopisach pisanych majuskułą, które to wydanie jest do dzisiaj standardowym dziełem.