5 i 6 czerwca 1938 roku odbył się pierwszy Zjazd Absolwentów. Stał się on podsumowaniem i przypomnieniem trzydziestu lat funkcjonowania szkoły. W roku jubileuszu przypadało również piętnastolecie szkolnej gazetki „Przebojem”.
W okresie II wojny światowej działalność szkoły została zawieszona, a jej budynek ponownie przekształcono w szpital polowy. Na frontach walczyło i poległo wielu nauczycieli, absolwentów oraz uczniów. Podczas VI Zjazdu Absolwentów w 1984 roku odsłonięto pomnik poświęcony ich pamięci. 3 marca 1945 roku, po gorączkowych przygotowaniach, wznowiono zajęcia. Wyposażenie szkolne trzeba było odtwarzać od podstaw. Zapiski z tamtych lat wspominają o przynoszonych z domów krzesłach, na których uczniowie często siadali parami, by móc się uczyć. Dzięki darom i pożyczkom stopniowo uzupełniano sprzęt oraz pomoce dydaktyczne.
W 1948 roku utworzono szkołę jedenastoletnią, składającą się z klas I–VII oraz czteroletniego liceum. Reforma ta zacierała granice między szkołą podstawową a średnią i miała na celu „udostępnienie nauki wszystkim warstwom społecznym”. Pod koniec lat 50. XX wieku stopniowo poprawiało się wyposażenie szkoły, co pozytywnie wpłynęło na poziom nauczania.