po centralizacji struktur bibliotecznych w 1955 była zastępcą dyrektora Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie, przekształconej z kolei w Wojewódzką Bibliotekę Publiczną. Pracowała w tej placówce do emerytury w 1980, a jeszcze przez kolejne dziesięć lat na pół etatu zajmowała się gromadzeniem i opracowaniem zbiorów obcojęzycznych.
Od 1950 była członkinią Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, od 1952 należała do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.
We wrześniu 1980 przeszła na emeryturę. W tym samym roku nadano jej tytuł Zasłużonego Obywatela miasta Olsztyna.
Od 1941 była żoną Bolesława Dąbrowskiego, profesora ekonomiki rybactwa i rektora Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie.
Zmarła w Olsztynie, pochowana na cmentarzu komunalnym przy ul. Poprzecznej (kwatera 10A/R1/20).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970) Złoty Krzyż Zasługi (1959) Srebrny Krzyż Zasługi (22 lipca 1952) „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal Komisji Edukacji Narodowej (1980) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1966) Odznaka „Zasłużonym dla Warmii i Mazur”
Przypisy