W 1935 r. został zatrudniony na stanowisku bibliotekarza w nowo powstałym Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku, kierowanym przez Alfreda Barra, jednak już wkrótce otrzymał możliwość bycia kuratorem własnej wystawy. Została ona otwarta w 1937 r. i zgodnie z jej tytułem – Photography 1839–1937 – prezentowała niemal stuletnią historię fotografii. Wśród 841 eksponatów znajdowały się zarówno zdjęcia, jak i sprzęty fotograficzne, podzielone na trzy okresy: fotografii prymitywnej (1839-1851), początków fotografii (1851-1914) i fotografii współczesnej (od 1914), odpowiadające poszczególnym etapom rozwoju technicznego tego medium. Wśród prezentowanych prac znalazły się m.in. fotografie Williama Foxa Talbota, Mathew Brady'ego i Eugène'a Atgeta, ale również autorów mniej znanych czy anonimowych. W części poświęconej czasom mu współczesnym Newhall zaprezentował różnorodne aspekty fotografii, obejmujące m.in. naukę, kino czy prasę, a wśród fotografów znaleźli się Walker Evans, László Moholy-Nagy czy Henri Cartier-Bresson. Wystawa następnie prezentowana była w 10 amerykańskich muzeach, a tekst z towarzyszącego jej eseju, wydany rok później w poszerzonej wersji (Photography: a Short Critical History) stał się ważnym punktem odniesienia w zakresie historii fotografii, tłumaczonym na inne języki.