Od 1961 minister spraw wewnętrznych w rządzie Williego Brandta w Berlinie Zachodnim, którego został następcą w 1966. Rok później – 26 września 1967 roku – Albertz ustąpił ze stanowiska po tym, jak Benno Ohnesorg, 28-letni student niemieckiej literatury protestujący przeciwko wizycie szacha Iranu Rezy Pahlawiego, został zastrzelony przez policjanta, co zapoczątkowało protesty studenckie w Niemczech 1967-1968.
W latach 1970–1979 pracował jako pastor w Berlinie. Gdy 27 czerwca 1975 Ruch 2 Czerwca uprowadził szefa berlińskiej CDU i kandydata CDU na burmistrza Berlina Zachodniego Petera Lorenza, Albertz oddał się dobrowolnie w ręce terrorystów w zamian za uwolnienie Lorenza, i poleciał z nimi do Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu.
Albertz zmarł 18 maja 1993 roku w Bremie.
Przypisy
Kategoria:Burmistrzowie Berlina Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Niemieccy politycy Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu