Charakterystyka Masyw Praszywej, z wysokimi szczytami Małej i Wielkiej Chochuli, optycznie dominuje ponad podchodzącymi podeń dolinami oraz położonymi tuż na zachód znacznie niższymi Starohorskimi Wierchami. Zwłaszcza, że ograniczające go Siodło pod Skałką jest stosunkowo niskie, a następnym szczytem dorównującym wysokością Wielkiej Chochuli jest dopiero odległa o ok. 10 km w linii prostej Ďurková (1750 m). Przebieg grzbietu jest stosunkowo łagodny. Stoki (zwłaszcza północno-zachodnie, po stronie liptowskiej) dość silnie rozczłonkowane dolinkami drobnych cieków wodnych, miejscami upstrzone drobnymi żeberkami skalnymi i pojedynczymi skałkami, zimą lawiniaste.
Po stronie północno-zachodniej boczne grzbiety masywu są stosunkowo krótkie, od samego początku silnie rozgałęzione, jedynie od szczytu Wielkiej Chochuli w kierunku północnym przez Banášov bok (1233 m) odgałęzia się bardziej wydatne ramię górskie. Po drugiej stronie natomiast masyw Praszywej wysyła na południe, ku dolinie Hronu dwa długie grzbiety boczne, rozdzielone Doliną Sopotnicką, dla których zwornikami są szczyty Prašivej i Košariska.