14.02.1792 składa podpis na Instrumencie Delegacyjnym grodzieńskim jako regent ziemski i komornik grodzieński; był asesorem tegoż sejmiku. W 1794 wybrany pisarzem ziemskim (z racji pełnionych wcześniej urzędów został konsyliarzem Konfederacji Targowickiej - o czym pisze w liście do Komisji Porządkowej w 1794 roku). Po wybuchu Insurekcji Kościuszkowskiej ściśle współpracuje z Komisją Porządkową Powiatu Grodzieńskiego, której staje się członkiem. Po upadku Powstania i ostatecznym rozbiorze, pozostaje w strukturach sądowniczych. Od 1797 roku jest sędzią grodzkim grodzieńskim, a w roku 1800 zostaje Prezydentem Sądów Grodzkich, którą to funkcję sprawuje aż do 1815 roku, kiedy przechodzi w stan spoczynku. W 1813 obrany chorążym powiatu grodzieńskiegoV. Drėma, LDK Miestai ir miesteliai, Vilnius 2006, s. 107W spisach urzędników powiatowych jako pełniący ten urząd nie występuje, lecz w tak się pisze w metryce chrztu córki Kazimiery.

Zmarł w Siemianówce 1 maja 1825 rokuAkt nr 1595 z Księgi pogrzebowej z lat 1796-1827 z kościoła parafialnego w Krynkach. W metryce pogrzebowej pisany jako były Chorąży Powiatu Grodzieńskiego. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Krynkach 3 maja 1825 roku.