Singiel „Hocus Pocus” był obecny na większości List Przebojów w Europie, a wiosną 1973 roku doszedł do 9 miejsca Hot 100 tygodnika Billboard. W tym samym roku Akkerman został uznany przez tygodnik Melody Maker gitarzystą roku na świecie, wyprzedzając m.in. Erica Claptona i Jeffa Becka.

Na fali popularności Moving Waves muzycy nagrali dwupłytowy album Focus 3 (1972), który okazał się znacznie trudniejszy w odbiorze, lecz dotarł do jeszcze szerszego grona odbiorców, a przyczynił się do tego sukces singla pt. „Sylvia”. Płyta staje się hitem w Holandii i w Wielkiej Brytanii. W 1973 roku Focus wyrusza na zwieńczone sukcesem tournée po Stanach Zjednoczonych, gdzie występuje obok takich wykonawców jak: Santana, Joe Cocker, Joe Walsh czy Little Feat, zaś wytwórnia dyskontuje popularność grupy poprzez wydanie płyty koncertowej At the Rainbow.

W październiku odchodzi van der Linden, którego zastąpił były muzyk Stone the Crows – Collin Allen (Hamburger Concerto, 1974). Powraca do zespołu na krótko w połowie 1975 roku, ale szybko jego miejsce zajmuje David Kamper (Mother Focus, 1975 – Allen zagrał w utworze „I Need a Bathroom”). Kolejne dwa wydawnictwa zespołu znacznie różnią się od siebie. Longplay pt.