Liczba ludności ewangelickiej jednak wzrosła, co spowodowane było przybyciem robotników oraz deportowanej ze względów politycznych ludności, przede wszystkim z republik bałtyckich. Wobec niemożności oficjalnego prowadzenia nabożeństw, wiara była praktykowana prywatnie. Pod koniec lat 80. XX wieku liczbę ewangelików niemieckiego pochodzenia na terenie Uzbeckiej SRR szacowano na 80 000 osób.
W ostatnich latach istnienia Związku Radzieckiego nastąpiło rozluźnienie polityki religijnej, wobec czego od 1990 rozpoczęto ponowne oficjalne prowadzenie nabożeństw w Taszkencie. Na mocy decyzji prezydenta Uzbekistanu, budynek dawnego kościoła został przekazany stowarzyszeniu niemieckiemu towarzystwu kulturalnemu Wiedergeburt, dzięki czemu przywrócono mu funkcje sakralne.
Od 1990 z terenu Uzbekistanu rozpoczęły się wyjazdy ludności pochodzenia niemieckiego. W ich efekcie w latach 1990-2010 parafia w Taszkencie pomniejszyła się o około 1000 wiernych, zanikły też zbory w Angrenie, Chirchiqu, czy Gʻazalkencie.