takie mleko stanowi cenne źródło wody dla cieląt (i ludzi). Odwodniony wielbłąd produkuje także mleko chudsze, zawierające nieco ponad 1% tłuszczu (normalna zawartość to 3–5,38% tłuszczu dla dromadera i 5,8–6,6% dla baktriana).
Charakterystyczną cechą mleka wielbłądziego jest to, że zawieszony w nim tłuszcz ma postać bardzo drobnych kuleczek, co utrudnia (choć nie uniemożliwia) jego separację, przez co produkcja masła i sera jest bardzo pracochłonna i trudna.
Znaczenie ekonomiczne Porównując rozmaite kultury, w których hoduje się wielbłądy, mleko jest najważniejszym produktem spożywczym pozyskiwanym od tego zwierzęcia. Po ocieleniu, baktriany dają mleko przez 14 do 16 miesięcy, dromadery – przez 12 do 20 miesięcy. Jest to szczególnie ważne w regionach suchych, gdzie kozy i krowy można doić o połowę krócej. W celu przedłużenia laktacji stosuje się różne zabiegi, łącznie z podstawianiem klaczy, która straciła cielę, innego cielęcia okrytego skórą padłego zwierzęcia.