Twórczość Wacław Wolski opublikował m.in. zbiory: 1891 – „Burza”, „Poemat”, 1893 – „Burza”. „Śpiewy 2 i 3”, 1901 – „Wzloty na Parnas”, szkice o współczesnej poezji polskiej, 1902 – „Nieznanym”, impresyjne sonety z akcentami społecznymi (w zbiorze – cykl „Tatry w zimie”), 1908 – „Powieść tajemna”, liryka nastrojowo-symboliczna, 1908 – „Ballady tatrzańskie”, 1911 – „Arcana”, 1912 – „Mare tenebrarum” (liryka o charakterze mistycznym). Bywa uznawany przez część krytyków za poetę mało oryginalnego (niegodnego pamięci naśladowcę Tadeusza Micińskiego). Inni umieszczają go wśród tych poetów, których utwory nie tylko są warte pamięci, ale również polecenia, zwłaszcza miłośnikom Tatr.
W rozdziale „Polska – literatura współczesna (1863–1930)” Encyklopedii Gutenberga (online) Wacław Wolski (1867–1927) został wymieniony jako poeta–samotnik, autor „Ballad tatrzańskich” i in..
Przypisy
Linki zewnętrzne
Publikacje Wacława Wolskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Pisarze związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Zmarli w 1928