Francisco Sacco „Chico” Landi (ur. 14 czerwca 1907 w São Paulo, zm. 7 czerwca 1989 tamże) – brazylijski kierowca wyścigowy, uczestnik wyścigów Formuły 1 w pierwszej połowie lat 50.
Życiorys Francisco Landi urodził się w 1907 roku, a ściganie się rozpoczął w 1934 roku, kiedy wziął udział w zawodach Grande Premio da Cidade de Rio de Janeiro na torze Gávea. Landi prowadził w tym wyścigu, ale na osiem okrążeń przed metą jego samochód zepsuł się. Landi wygrał później te zawody Alfą Romeo w latach 1941, 1947 i 1948.
Pod koniec lat 40. Landi stał się pierwszym Brazylijczykiem, który ścigał się w Europie i przedsięwziął poważną międzynarodową wyścigową karierę. W 1947 roku rywalizował w serii Temporada w Argentynie: w Gran Premio del General Juan Perón był trzeci za Luigim Villoresim i Achille Varzim, a w wyścigu Gran Premio Eva Perón zajął piąte miejsce. W tym samym roku zadebiutował Maserati 4CL w Grand Prix Bari. Nie ukończył tego wyścigu na skutek awarii świecy zapłonowej na 16 okrążeniu. Na początku 1948 roku zdobył w lokalnych wyścigach kilka drugich miejsc, wygrał także Grand Prix Interlagos, pokonując w tym wyścigu Varziego. W maju ponownie wziął udział w Grand Prix Bari, rywalizując Ferrari 166 w zespole Scuderia Besana.