ukończenie tej części miało nastąpić w 293 p.n.e.J. Wielowiejski, dz. cyt., s. 95. Po zakończeniu ostatecznej rozbudowy (270-225 p.n.e.) łączyła Rzym z portowym Brundisium, zapewniającym morskie połączenia z Grecją i rzymskimi posiadłościami na WschodzieGdzie jej zakończenie znaczyły w porcie dwie kolumny widoczne dotychczas. przez Terracinę, Kapuę, Beneventum i Tarent. Jej zamorskie przedłużenie stanowiła Via Egnatia. Przez odgałęzienia miała połączenia z innymi drogami Italii (np. z Via Popillia – w Calatia; także z Via Latina, Via Traiana). Najstarszy kamień milowy znaleziony w okolicy Mesa (staroż. Ad Meidias, dosł. Przy Połowie)Ponieważ wypadała tam połowa drogi między Forum Romanum a południowym kresem Lacjum przy Sinuessie (J. Wielowiejski, dz. cyt., s. 101). datuje się z czasów pierwszej wojny punickiej. Za latyńską kolonią Minturnae stał setny kamień milowy, utrwalony w nazwie obecnej miejscowości Masseria CentoreJ. Wielowiejski, dz. cyt., s. 102..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Via Appia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.