Bywało, że osadnicy nowo lokowanych wsi wpłacali na rzecz pana pewną sumę pieniędzy – wtedy ich prawo do ziemi określano jako prawo zakupne. Pan nie mógł usunąć ich z nadziału, nie spłaciwszy go wcześniej. Chłop mógł przekazać swoje gospodarstwo osobie trzeciej (zwykle za zgodą pana)Praca zbiorowa Historia ustroju i prawa polskiego, wyd. PWN, s. 46.. Określony czynsz – czynsz płacony na rzecz pana był ściśle określony. Można go było płacić w zbożu, pieniądzach albo częściowo w zbożu, częściowo w pieniądzach. Poza czynszem chłop musiał dostarczyć pewnych zwyczajowo przyjętych świadczeń w naturze (np. kury, jajka na święta) i kilku dni roboczych w czasie siewu. Poza czynszem na rzecz pana, chłopi ponosili też pewne ciężary na rzecz państwa (np. ciężary związane z obronnością kraju) oraz Kościoła (dziesięcina). Średnie obciążenia chłopów osadzonych na prawie niemieckim wynosiły: 24 grosze czynszu, dwie ćwiertnie zboża, dwa koguty, oraz 30 jaj dla pana feudalnego. Do tego dochodziła dziesięcina i 6 groszy mesznego dla Kościoła. Oprócz tego, na podstawie Przywileju Koszyckiego, chłopi musieli bezpośrednio zapłacić królowi 2 grosze podatku poradlnego, oraz 12 groszy łanowego, który był nadzwyczajny (tylko w teorii, z biegiem czasu był pobierany co roku)Leszczyński A., Ludowa Historia Polski, wyd. W.A.B., s. 88..