Zarządzanie godnościowe jest przeciwieństwem paradygmatu „kija i marchewki”, w którym za główny motywator do pracy przyjmuje się korzyści materialne, wynagrodzenie jest głównie prowizyjne lub premiowe, na czele zespołów pracowniczych stoją przełożeni wydający polecenia podwładnym, kontrolujący ich wykonanie i odpowiednio do tego stosujący kary i nagrody. W tym paradygmacie mieszczą się metody zarządzania przez instrukcje, zarządzania przez cele, zarządzania strategicznego, etc., w których motywatorem głównym jest korzyść materialna, dominuje kontrola zamiast samokontroli, a relacje pomiędzy pracownikami a menadżerami są przedmiotowe, jedni widzą drugich jako łatwo wymienny składnik procesu pracy. Przedmiotowe traktowanie osób pracujących prowadzi często do metody zarządzania zwanej „wyścigiem szczurów”, w której menadżerowie wykorzystują tzw. ambicję osobistą do porównywania się z innymi poprzez łatwo mierzalne finansowe wyniki pracy.