Młodość Menzana przypadła na okres zmian różnych aspektów kultury japońskiej; dorastał w okresie ery Genroku (1688–1704, w której społeczeństwo Japonii żyło w pokoju, który sprzyjał rozwojowi sztuki. Równocześnie rozkwitały studia chińskiej myśli i studia filologiczne, co wykorzystywał w swojej pracy Menzan. Zmienił się również sposób produkcji książek, które drukowano szybko i tanio z drewnianych bloków jeszcze tego samego roku, kiedy zostały ukończoneEksperymentowano także z ruchomymi czcionkami, jednak ze względu na ich olbrzymią ilość, drukowanie z drewnianych płyt było dużo szybsze.
Po ordynacji Menzan praktykował u Ryōuna oraz studiował u innych nauczycieli. Czytał Zapiski Linjiego z nauczycielem rinzai z linii Myōshin-ji. Czytał także Sieć Brahmy z nauczycielem specjalizującym się w Winaji. Te dwa teksty będą pojawiać się w jego późniejszych wykładach. Również to, że jego nauczyciel i wielu innych praktykowało w Mampuku-ji, klasztorze Ōbaku, spowodowało jego krytykę tej tradycji, gdyż dla niego autorytetem był Dōgen.