Hans Niekrawietz właściwie Johann Niekrawietz (ur. 8 lutego 1896 w Zaodrzu na Górnym Śląsku, zm. 23 kwietnia 1983 w Wangen im Allgäu w Niemczech).
Życiorys Hans Niekrawietz urodził się i wychował na przedmieściu Opola zwanym Zaodrze (Odervorstadt). Był synem rolnika Franza Niekrawca i Hedwigi z domu Makiolczyk. Był wyznania rzymskokatolickiego. Należał do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu (obecnie kościół katedralny). Hans Niekrawietz został ochrzczony w tymże kościele dnia 16 lutego 1896. Ojciec posiadał dość duże jak na ówczesne czasy gospodarstwo rolne w pobliżu Odry. Niekrawietz miał brata Józefa. Ożenił się z Melittą Niekrawietz, z którą miał córkę Reginę (ur. 1942).
Po ukończeniu szkoły powszechnej, a potem handlowej Niekrawietz rozpoczął naukę kupca w składzie żelaza, której jednakże nie ukończył. Od 1930 roku oddał się całkowicie działalności literackiej. Pracował jako archiwista w Opolu i w latach 1941–1945 jako lektor w Schlesien-Verlag we Wrocławiu.
Niekrawietz walczył jako żołnierz w I wojnie światowej na froncie francuskim. Został ranny. W II wojnie światowej nie brał udziału ze względów zdrowotnych. W latach 1942–1945 wraz ze swoją rodziną zamieszkiwał w Obernigk (obecnie Oborniki Śląskie).