W 1945 został wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim, od 1946 prowadził tam stałe wykłady ze Starego Testamentu. W 1948 otrzymał stopień doktora habilitowanego. Jednocześnie został docentem Uniwersytetu Warszawskiego. W 1953 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1954 pracował na nowo utworzonej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie został kierownikiem Katedry Studium Biblijnego Starego Testamentu. W 1969 został mianowany profesorem zwyczajnym. W 1979 roku przeszedł na emeryturę, ale do 1985 prowadził wykłady w swojej macierzystej uczelni.
Publikacje W 1957 opublikował tłumaczenie Księgi Rodzaju z hebrajskiego wraz z komentarzem. Następnie tę samą księgę przetłumaczył dla Biblii Tysiąclecia. W serii tzw. Komentarzy KUL-owskich wydał w 1974 Księgę Hioba (praca obejmowała przekład wraz ze wstępem, komentarzem i ekskursami). Był także autorem książek Z problematyki księgi Genesis: początki Izraela (Genesis 12–35) (1947), Wprowadzenie do ksiąg Starego Testamentu (1954), Wstęp ogólny do Pisma Świętego (1955), Stare i nowe przymierze: Biblia i Ewangelia (1961), Pradzieje biblijne: teologia Genesis 1–11 (1968)
Bibliografia