Św. Włodzimierza 4 klasy z mieczami (1914), 3 klasy z mieczami, Św. Jerzego IV klasy (1919). W 1918 zamieszkał w Harbinie. Zajmował się formowaniem antybolszewickich oddziałów ukraińskich. Od czerwca 1919 był szefem sztabu atamana marszowego Delokowschodniego Wojska Kozackiego, zaś od stycznia 1920 szefem sztabu Wojsk Kozackich Rosyjskiego Dalekiego Wschodu. Prowadził rozmowy z Japończykami w sprawie wspólnej walki z bolszewikami. W lipcu tego roku w stopniu generała porucznika został przedstawicielem wojskowym atamana Grigorija Siemionowa w Chinach. W sierpniu 1921 wszedł w skład Najwyższej Rady Wojennej Zabajkala. W 1924 przyjechał do Francji, gdzie w 1925 wstąpił do Francuskiej Legii Cudzoziemskiej. Służył jako szeregowiec w 4 Szwadronie 1 Cudzoziemskiego Pułku Kawalerii. Od 1926 był dowódcą 23 Szwadronu Pułku. Następnie dowodził grupą kozacką straży pogranicznej w Syrii. Od 1929 w stopniu porucznika pełnił funkcję przedstawiciela Legii do specjalnych poruczeń do Spraw Lewantu i Północnej Afryki. W 1933 odszedł z Legii, zamieszkując w Paryżu.
Po ataku wojsk niemieckich na Francję 10 maja 1940 wstąpił do armii francuskiej, obejmując dowództwo szwadronu kawalerii.
Linki zewnętrzne Biografia Borisa Chrieszczatickiego Kolejna biografia Borisa Chrieszczatickiego