Brał udział w I wojnie światowej. Od października 1914 r. dowodził 2 Rostowskim Pułkiem Grenadierów. W lipcu 1915 r. został ranny. W styczniu 1916 r. objął obowiązki szefa sztabu 84 Dywizji Piechoty. W kwietniu tego roku mianowano go generałem majorem. Od stycznia 1917 r. dowodził tą dywizją. W marcu tego roku został szefem sztabu 4 Korpusu Armijnego. W styczniu 1918 r. objął funkcję szefa sztabu 6 Armii na Froncie Rumuńskim. W kwietniu tego roku wstąpił do nowo formowanej armii ukraińskiej, obejmując dowództwo Wołyńskiego Korpusu Armijnego. Od grudnia znajdował się w rozporządzeniu sztabu generalnego armii ukraińskiej. Pod koniec stycznia 1919 r. został głównym inspektorem piechoty Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. W kwietniu tego roku objął funkcję atamana-kwatermistrza Grupy Chełmskiej. Od czerwca był atamanem do specjalnych poruczeń Zarządu Głównego Sztabu Generalnego Armii Czynnej URL. Od czerwca 1920 r. pełnił obowiązki 2 generał-kwatermistrza Sztabu Generalnego.
W listopadzie 1920 r. wraz z żołnierzami Armii URL został internowany w Polsce. Od lutego do kwietnia 1921 r. pełnił obowiązki ministra wojny Ukraińskiej Republiki Ludowej. W sierpniu tego roku awansowano go na generała porucznika.