globalną informację na temat zawartości ciepła w oceanie.
Powierzchniowa gęstość ciepła jest zdefiniowana jako
gdzie: – gęstość wody, – ciepło właściwe wody, – głębokość na szczycie warstwy wody, – głębokość na dnie rozpatrywanej warstwy wody, – temperatura wody w zależności od głębokości.
Pojemność cieplna warstwy oceanu jest też regulowana przez efekty dynamiczne, związane z przechodzeniem zaburzeń – jednym z przykładów są oceaniczne Fale Kelvina. W większej skali cyrkulacja termohalinowa może regulować pojemność cieplną oceanu w skali czasowej rzędu tysiąca lat.
Zmiany klimatu thumb|300px|Zawartość ciepła w oceanie w warstwie 0–2000 m jako funkcja czasu. Pokazane są też błędy pomiarowe, które były większe na początku okresu pomiarowego. Zawartość ciepła w oceanie jest ważną wielkością używaną w ocenie zmian klimatycznych ze względu na to, że ocean pobiera nadwyżkę energii dochodzącą do Ziemi (w przypadku gdy następują zmiany powodujące, że atmosfera oddaje ciepło do oceanu). Zmienia to temperaturę powierzchni oceanów i powoduje transport ciepła w głąb oceanu przez co zmienia się jego zawartość ciepła.