285-286.
We wrześniu 1921 delegacja ZURL w składzie: Kost Łewycki, Ernest Breiter, Osyp Nazaruk, Łuka Myszuha, złożyła ostry protest przeciw postanowieniom traktatu ryskiego, ustanawiającym granicę między Polską a Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką wzdłuż Zbrucza. W 1921 Rada Ligi Narodów, wskutek działań rządu ZURL, podjęła uchwałę o organizacji w 1922 roku międzynarodowej konferencji na temat prawnego statusu Galicji. Na wiosnę 1922 sprawę ZURL omawiano na konferencji genueńskiej.
Po utrwaleniu władzy sowieckiej w Rosji i upadku oczekiwań na restytucję Rosji niebolszewickiej, 15 marca 1923 Rada Ambasadorów uznała suwerenność Polski na terytorium Galicji Wschodniej, przy zastrzeżeniu wprowadzenia przez Polskę statusu autonomicznego dla tego terytorium, czego surogat stanowiła ustawa o samorządzie wojewódzkim z września 1922, stwierdzająca już w samym tytule szczególny charakter terytorium Galicji Wschodniej w ramach państwa polskiego„Wobec tego iż uznane zostało przez Polskę, że co się tyczy wschodniej części Galicji, warunki etnograficzne czynią koniecznym ustrój autonomiczny” – oficjalny tekst polski decyzji Konferencji Ambasadorów zamieszczony w Dzienniku Ustaw RP z dn. 20 kwietnia 1923 r. ), Odbudowa państwowości polskiej. Najważniejsze dokumenty 1912-1924 pod redakcją Kazimierza W.