Operacja Barclay − akcja dezinformacyjna skierowana w czasie II wojny światowej przeciw siłom zbrojnym państw „Osi” w celu osłony alianckiej inwazji na Sycylię w lipcu 1943 roku. Zatwierdzona przez London Controlling Section (LCS) do realizacji operacja miała kilka wątków, jak działania nieistniejącej armii, wykorzystanie dezinformacji dyplomatycznej, przekazywanie nieprawdziwych informacji przez podwójnych agentów, wywołanie zamętu na Bałkanach, podsuwanie fałszywych dokumentów.
Tło operacji Podczas konferencji w Casablance w styczniu 1943 roku Roosevelt i Churchill uzgodnili, że następną akcją zbrojną aliantów będzie lądowanie na Sycylii. Zakładano, że atakujące wojska będą liczyć 160 000 ludzi, do przewiezienia których trzeba będzie 3000 okrętów i barek desantowych.
Sycylia miała być broniona przez dziesięć dywizji włoskich (z czego sześć na wybrzeżu) i dwie doborowe niemieckie: 15 Dywizję Grenadierów Pancernych i 1 Dywizję Pancerno-Spadochronową Hermann Göring, a ponadto przeciwnik mógł w każdej chwili ściągnąć posiłki z Włoch. Dlatego ogromnie ważne było zmylić go co do miejsca uderzenia i tym samym skłonić do rozproszenia swych sił na innych możliwych obszarach działań.