Ze względu jednak na to, że za początek roku uznawał, podobnie jak Sekstus wiosnę, jego początek świata, według naszej rachuby czasu, przypada na rok 5492.
Na początku VI wieku era aleksandryjska stała się podstawą do wyliczeń nadchodzącego końca świata, który wedle ówczesnych przekonań miał nastąpić po 6 tysiącach lat jego istnienia. Przyjmując obliczenia Panodorosa i Anonniosa za punkt wyjścia spodziewano się końca świata w 508 roku. Z tego systemu datowania korzystał jeszcze piszący na początku IX wieku Jerzy Synkelos, który z Panodorosem przyjmował, że stworzenie świata miało miejsce w 5493 roku, dla wygody korzystania z kalendarza, datę dzienną przesuwał jednak z 29 sierpnia na 1 września. Erą aleksandryjską posługiwał się też zmarły ok. 819 roku Teofanes Wyznawca.
Uwagi
Przypisy oraz
Bibliografia
Folker Siegert: Flavius Josephus: Über die Ursprünglichkeit des Judentums - Contra Apionem. Bd. 1. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2008, (Schriften des Institutum Judaicum Delitzschianum 6,1). Gerald P. Verbrugghe, John M. Wickersham: Berossos and Manetho, introduced and translated. Native traditions in ancient Mesopotamia and Egypt. University of Michigan Press, Ann Arbor (Michigan) 2000, . William Gillian Waddell: Manetho. Harvard University Press, Cambridge (Mass.), 2004, .
Kategoria:Ery kalendarzowe