W tym czasie Anna Preibisz z synami przebywała w Warszawie, zginęła podczas powstania, a młodszy syn odniósł rany i znalazł się w obozie jenieckim. W kwietniu 1945 Felicjan Preibisz został administratorem majątku Kuchary, miesiąc później Leon Preibisz powrócił do Rydzyny. Podjął prace nad wskrzeszeniem Fundacji im. Sułkowskich, ale opór ze strony władz znacznie to utrudniał. 28 maja 1946 kuratorium decyzją Ministra Oświaty powołało Leona Preibisza na Generalnego Zarządcę Dóbr Fundacji, zamek do czerwca 1946 zajmowała Armia Czerwona, a po jego opuszczeniu z dawnych 8000 ha stan posiadania majątku wynosił 30 ha. W takiej sytuacji Leon Preibisz wydzierżawił budynki oficyn na cele oświatowe, gdzie od 1949 mieścił się dom dziecka. Decyzją rządu 1 stycznia 1951 Zarządowi Dóbr Fundacji im. Sułkowskich odebrano cały majątek, Leon Preibisz zapadł na zdrowiu i zmarł 3 marca 1951. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Kłodzie koło Rydzyny.
Bibliografia Przedmowa André Preibisha do książki: Leon Preibisz "Rydzyński kościół Świętego Stanisława 1410-1945" Wyd. CPT SIMP w Rydzynie 1991
Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego św. Marii Magdaleny w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Królewskiego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Pleszewie Kategoria:Ludzie związani z Rydzyną Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1951