Po publikacji rozpoczęła się masowa kampania propagandowa. W fabrykach, instytucjach, urzędach, uczelniach były organizowane masówki i demonstracje, których uczestnicy żądali „zdecydowanej rozprawy z kontrrewolucjonistami, którzy targnęli się na budownictwo socjalistyczne”. Do redakcji gazet napływały setki rezolucji i protestów, w których potępiano działalność kontrrewolucyjną. Od 26 lutego 1930 „Prawda” i inne gazety w całym ZSRR zaczęły publikować akt oskarżenia w sprawie Związku Wyzwolenia Ukrainy, w którym przedstawiano „pełny przebieg działalności szkodniczej ukraińskich kontrrewolucjonistów”.
Na przełomie 1929/1930 GPU Ukraińskiej SRR dokonało masowych aresztowań starej inteligencji. W dniach 9 marca–19 kwietnia 1930 w gmachu opery w Charkowie odbył się proces pokazowy 45 osób oskarżonych o kierowanie Związkiem Wyzwolenia Ukrainy. Byli to w przeważającej większości wybitni przedstawiciele inteligencji ukraińskiej, niektórzy byli swego czasu członkami rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej lub z nim współpracowali. Proces był na ówczesne czasy ogromnym spektaklem medialnym – był transmitowany przez radio, relacjonowany przez gazety.