29 września 1949 roku Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazał go na karę śmierci. Decyzją z 7 lutego 1950 roku Najwyższy Sąd Wojskowy utrzymał wyrok w mocy, a Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Wyrok wykonano 29 marca 1950 roku w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, wraz z innymi partyzantami z oddziału „Cacki”: Wacławem Michalskim „Gałązką”, Sewerynem Orylem „Kanciastym”, Stanisławem Konczyńskim „Kundą” oraz Karolem Rakoczym „Bystrym”.
Szczątki Zygfryda Kulińskiego odnaleziono latem 2012 roku w kwaterze „na Łączce” Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie, o czym Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie oraz Instytut Pamięci Narodowej powiadomiły 22 sierpnia 2013 roku.
Identyfikację szczątków przeprowadzili specjaliści z Polskiej Bazy Genetycznej Ofiar Totalitaryzmów.
Bibliografia
Kategoria:Pochowani w Panteonie Mauzoleum Wyklętych-Niezłomnych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Więźniowie polityczni – straceni w więzieniu mokotowskim 1945–1956 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Żołnierze Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kategoria:Żołnierze Ruchu Oporu Armii Krajowej